Sabah yine taksiye bindim. Sanmayın ki, işe gelip giderken taksi ile gitmeyi tercih ediyorum. Yürüyorum ben. Ama bu sabah daha yataktan kalmadan kendime sorduğum sorular nedeni ile taksiye bindim. Çünkü geç kaldım.
"Neden her sabah belirli bir saatte kalkıp, belirli bir saatte işte olmak için kendimizi zorluyoruz?"
"Neden arkadaki araçlardan biri sürekli kornaya basıyor?"
"Neden trafik polisine saygı göstermiyor?"
"Neden 4 yaşından itibaren okula gidiyoruz?"
"Neden günde 8 saatimizi iş yerinde geçiriyoruz?"
"Neden hayatımızın en güzel zamanlarını daha serbest geçirmiyoruz?"
"Neden bir hayat gailesi içine girmişiz?"
"Neden yandaki araçtaki kadın, kocası aracı sürerken, makyajını araçta yapıyor? Çocuk koltuğu boş ise, çocuk nerede?"
Daha bir sürü soru. Neden ne giymem gerektiği kalıplara sokulmuş da, istediğim gibi giyinemiyorum?
Neden ofiste herkes siyah - gri giyiniyor?
Ben bugün beyaz tişört giysem ne olur?
Giydim nitekim. Kendimi de rahat hissetmiyorum bundan ötürü.
Şu baskıyı, tüm toplum ahlak üzerine kursaydı yeniden, refah içinde yaşayan bir toplum olurduk. Ne gözümüzün içine bakarak bize bozuk malı yeminler ederek satan tüccarlar olurdu, ne de gecenin bir saatinde ses yapan komşularımız.
Sahtekarlığın bile bir şerefi olmalı.
